فصل بیست‌ و نهم: “چیزی که نیست”

16/12/1990

حالا تصور کنید ۱۷٬۰۰۰ نفر یا بیشتر بخشی از یک کلیسا باشند، کلیسای مسیح عیسی در یک شهر. آن‌ها چگونه همچنان اجازه می‌دهند خداوند میزبانان سر کلیسای خودش باشد؟ آیا حالا باید (در بخش “روزانه در انظار عموم” از “روزانه در انظار عموم و از خانه به خانه”) به ارائه‌ای با فناوری پیشرفته هالیوودی توسط برخی بازاریابان و کارگردانان آراسته بازگردد؟ آیا نمایش باید قدم به قدم برنامه‌ریزی و هفته‌ای چندبار تمرین شود تا روز بزرگ “درست” اجرا شود؟ آیا این مسیحیت عهد جدید است؟ شما بهتر می‌دانید.۸۷ پولس اگر چنین چیزی حتی پیشنهاد می‌شد سکته می‌کرد! یوحنا گریه می‌کرد... تا قبل از آنکه به عنوان “فرزند طوفان” با ملزومات صحنه و تیم‌های بازی روبرو شود. تا چه حد در روزگار ما برای پرکردن خلأ باقی‌مانده از ایکابود، رفتن جلال واقعی، پیش رفته‌ایم. همانند روزگار عیسی، کشف کرده‌ایم که علی‌رغم مراسم مذهبی پیوسته، صندوق عهد در معبد نیست.

در این نقطه باید دو نکته را اضافه کنم:

١. اگرچه این “منفی” به نظر می‌رسد، به یاد داشته باشید که مشکلات جدی نیازمند تشخیص دقیق هستند. وگرنه هرگز دل و شور برای یافتن درمان را نخواهیم داشت. و،

۲. ما نیاز نداریم در این وضعیت بمانیم مگر اینکه خودمان ترجیح دهیم، به دلایل خودمان!

من واقعاً نیازی به توصیف بیشتر از آنچه امروز در حال وقوع است ندارم. شما آن را دیده اید. همین بس که بگوییم در حالی که خداوند در بیشتر موارد ممکن است از صداقت ما قدردانی کرده باشد، اما بیشتر ثمره قطع ارتباط با سر غم انگیز بوده است. نرخ طلاق در «کلیساها» به اندازه جهان بالاست. دختران نوجوان چپ و راست باردار می شوند. مشروبات الکلی، مواد مخدر، ابتذال، و دنیاپرستی از هر نوع، در سرتاسر جهان جایگاه صبح یکشنبه را پر می‌کنند - و «خدا لذت نمی‌برد». آیا می‌توانیم حداقل این واقعیت را در نظر بگیریم که اگر عیسی واقعاً (و نه صرفاً نظری) در کلیسای خود حضور داشت، این چیزهای غم انگیز همینطور بدون کنترل جریان نداشتند؟

متی ۱۶: ۱۸

“من کلیسای خود را بنا خواهم کرد... و دروازه‌های جهنم (نیروهای منطقه جهنم) بر آن فائق نخواهند آمد (یا به زیان آن نیرومند نخواهند بود یا در برابر آن مقاومت نخواهند کرد).”

۱یوحنا ۳: ۷‐١۰

“ای فرزندانم، هیچ‌کس شما را گمراه نسازد. کسی که کار درست را انجام می دهد، همان گونه که درست‌کار است، درست‌کار است. کسی که گناه می کند از شیطان است، زیرا شیطان از ابتدا گناه کرده است”.

“پسر خدا برای همین آمد تا اعمال ابلیس را خراب کند. هیچ‌کسی که از خدا زاده شده است، در گناه زندگی نمی‌کند، زیرا زاده خداست. او نمی‌تواند گناه کند، چون از خدا زاده شده است. به همین دلیل می‌توانیم فرزندان خدا را از فرزندان ابلیس بازشناسیم: هر کس عمل صالح انجام ندهد و برادرش را دوست نداشته باشد فرزند خدا نیست..”

----

•  Chapter 29: "What It Ain't"